Kamperen met capibaras

Het Argentijnse zusje van Encarnación is Posadas, aan de overkant van de Rio Paraná. De brug naar Posadas is alleen bestemd voor auto’s, bussen en treinen dus lopen zit er deze keer niet in. Eigenlijk niet erg ook, want het regent en we hebben nog precies genoeg Pesos voor de bus. In Posadas dwalen we een uurtje door de stad opzoek naar een kamer maar besluiten uiteindelijk te gaan schuilen bij de touristeninfo en verzamelen meteen informatie over een paar beschikbare hostels. De rest van de dag komt het met bakken uit de lucht, dus posten we een nieuw artikel op de blog en praten met een paar kamergenoten over potentiële reisplannen. Na een tip van een Belgische reiziger voegen we Esteros del Iberá toe aan de must-sees voor Argentinië. Posadas is een aangename stad om een poosje rond te kijken, onder andere aan La Costanera: de lange kustweg met kleine parkjes, standbeelden en kraampjes met handwerk en kunst. Ondertussen proberen we informatie te verzamelen over de beste manier om in Colonia Carlos Pelegrin te komen, het hart van Reserva Natural del Iberá.

We sluipen om half vier stilletjes de slaapzaal uit en zijn opgelucht als de eerste en enige lijnbus die ons op tijd naar het busstation brengt een half uur later de straat in rijdt. Via Santo Tomé en Paso de los Libres bereiken we tien uur later Mercedes. En dan weten we het even niet meer. Volgens de dame op het busstation rijdt er een bus richting Colonia Carlos Pelegrin, ergens tussen elf en twee de volgende dag. En misschien ook een minibus om kwart over zeven. Dus we besluiten nog even verder te vragen, waarbij de antwoorden uiteenlopen van geen bus tot twee bussen tussen zeven uur en twee uur, en de prijzen van 200 tot 550 Pesos. Dat zien we morgen dan wel weer, dan maar opzoek naar een slaapplekje. De camping municipal een stukje gras en een afdakje met grillplekken naast het voetbalveld. Er is zelfs stromend water en iets wat als toilet door zou moeten gaan. Het toilet laten we voor wat het is, maar we besluiten er ons tentje op te zetten en de nacht door te brengen. Even later arriveert een iets ouder Canadees stel met een grote pick-up om ons gezelschap te houden. Twee tentjes zien er toch al een beetje gezelliger uit dan eentje, zo aan de rand van de kleine stad. Het Canadeese koppel blijkt ook op weg te zijn naar Esteros del Iberá, maar de pick-up zit behoorlijk vol met kampeerspullen. Maar de volgende ochtend is er hoop als de twee hun uitrusting herstructureren, we mogen mee!

De rit van 120 kilometer van Mercedes naar Colonia Carlos Pelegrin begint moeizaam, want de drie tankstations in Mercedes zitten zonder diesel. Opnieuw rondvragen, zoeken en hopen totdat we een vierde tankstation vinden waar we kunnen tanken en zijn we onderweg. Na 35 kilometer houdt het asfalt op en begint het glibberen en glijden. Inclusief koffiepauze zijn we vijf uur onderweg en spotten we de eerste struisvogels en capibaras. De canadezen blijken fanatieke vogelspotters en zetten tientallen soorten vogels op de foto, zodat wij er uiteindelijk ook enthousiast van worden. De camping in het park blijkt een klein paradijs. We zoeken een plekje bij het water en besluiten meteen hier een paar nachten te blijven. We genieten van het kamperen tussen de capibaras en geweldig mooie vogels, al moeten we even wennen aan het feit dat de Yacares, een alligatorsoort die tot 2,5 meter lang kan worden, de camping ook tot zijn territorium rekent. We hebben in Posadas een kleine fles campinggas gekocht zodat we elke dag van de zonsondergang genieten terwijl we onze maaltijd bereiden aan de oever van de lagune. Vier nachten later pakken we onze spullen en hopen op een lift terug naar Mecedes. Na zes uur wachten en een handje vol jeeps die maar een paar kilometer verderop hoeven te zijn is daar warempel een busje. Vier uur en 600 Pesos later zitten we weer op het busstation in Mercedes, te wachten op de nachtbus naar Buenos Aires.

3 thoughts on “Kamperen met capibaras

  1. Wat een belevenis, soms krijg ik kippenvel van jullie verhaal. Heel bijzonder hoor!!!!
    Geniet ervan ,maar dat doen jullie Veel plezier en op naar het volgende avontuur Ik kijk er naar uit!!!!
    Lieve groetjes uit t koude Vaals

  2. wat een belevenissen en soms ook een beetje beangstigend, maar jullie genieten daar wel van kijk al uit naar het volgende verslag groetjes en dikke knuffel Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *