Carretera Austral

Tijd voor nieuwe stempels, want na een nachtelijke rit tot de Argentijns-Chileense grens bij Los Antiquos lopen we tot de grenspost om een Argentinië-uit stempel te halen en krijgen vervolgens snel een lift tot Chile Chico. Het jonge stel uit het noorden van Argentinië is op vakantie in Patagonië en maakt een daguitstapje naar Chile Chico. Eenmaal gearriveerd besluiten de twee toch door te rijden tot Puerto Río Tranquilo, maar liefst vijf uur onverharde weg verderop. De route langs Lago General Carreta – het op één na grootste meer in Zuid-Amerika – krijgt een plekje in onze top drie van van mooiste wegen die we tot nu toe bereden. Vijftig kilometer voor Puerto Río Tranquilo draaien we de Carretera Austral op. De beroemde weg en Chileense tegenhanger van het zuidelijke deel van de Argentijnse Ruta-40 is de droom van elke roadtripper en hitchhiker.

In Puerto Río Tranquilo boeken we een toer langs de Capillas de Mármol voor de volgende ochtend. De marmergrotten uitgesleten langs de oevers van Lago General Carreta brengen jaarlijks duizenden bezoekers naar het kleine dorpje, de meesten als dagtrip vanuit Coyhaique. Daardoor lijkt de plek op het eerste gezicht vrij toeristisch, maar de voorzieningen zijn beperkt en het leven kabbelt op een vrij laag pitje door in Río Tranquilo. En dat is nog best een aardige match met onze reissnelheid op het moment. Het bootje naar de Capillas de Mármol delen we met twee Chilenen die tevens als tolk dienen. De marmergrotten, de marmerkathedraal en marmerkapel, de diepblauwe kleur van het meer, de besneeuwde pieken die in donkergroene bossen uitlopen tot het meer en een heerlijk zonnetje boven ons hoofd lijken gestolen uit een Disneyfilm en zijn moeilijk in woorden te beschrijven. We zijn in ieder geval tevreden dat we de uitgebreide toer geboekt hebben om de marmerformaties goed te kunnen bekijken en blij met onze persoonlijke vertalers.

De rest van de dag dwalen we door het dorpje, verzamelen onze boodschappen in een paar buurtwinkeltjes en besluiten de volgende dag verder te liften. We zijn er gelukkig vroeg bij, want niet lang nadat we een plekje innemen langs de Carretera Austral dienen zich meer en meer lifters aan die allemaal netjes achteraan sluiten. Deze keer wordt ons geduld bijna vier uur op de proef gesteld. We rijden met Cata en Diego uit Santiago naar Villa Cerro Castillo en kamperen op dezelfde camping. Ook het kleine Villa Cerro Castillo biedt net de nodige voorzieningen dus we jagen weer een poosje op de ingrediënten voor een lekker avondeten. Met de machtige Cerro Castillo op de achtergrond is het moeilijk de dagwandeling naar Laguna Castillo te laten schieten. Meer dan drie uur klimmen we stijl omhoog om het uitzichtpunt te bereiken. De wind doet ook weer een duit in het zakje en we moeten een paar keer op adem komen tussen de rotsen op weg naar de top. De beloning liegt er echter niet om. Na Torres del Paine en Cerro Fitzroy eigenlijk gewoon weer een meer met steile rotswand, ijsplaten, watervallen en machtige pieken. Maar Cerro Castillo lijkt door zijn omvang van een andere wereld en na een uitgebreide fotosessie en lunch tussen de rotsen dalen we snel af richting de Carretera Austral.

We hebben een beetje haast aangezien we nog precies genoeg cash hebben voor een nachtje kamperen óf een busrit naar Coyhaique. Dus willen we de namiddag nuttig besteden: wachtend aan de kant van de weg met een duimpje in de lucht. Maar deze keer moeten wij achteraan sluiten. Een groepje Chilenen en twee Istraëli’s zijn ons voor. Als na een paar uur wachten de twee Israëli’s opgeven schuiven wij een plekje naar voren en een kwartier later lijkt het dat we Coyhaique toch nog gaan halen als een busje besluit iedereen op te pikken! Via een kleine omweg bereiken we de grootste stad van de regio en is het stiekem wel fijn om weer eens boodschappen te doen in een echte supermarkt. Dat is ondertussen bijna vier weken geleden. We benutten ons verblijf in de stad om kleren te laten wassen, te pinnen, nieuwe sokken en een geheugenkaartje voor de camera te kopen en twee tickets voor de veerboot naar Quellón op het eiland Chiloé te reserveren.

We slaan linksaf, weg van de Carretera Austral richting de kust en brengen de nacht door in Puerto Aysen. Als kleine broertje van Coyhaique bevalt ons de sfeer wel die er hangt. Door het ontbreken van hoge gebouwen zijn de bergen rondom zichtbaar in de vallei die ons doet denken aan Grindelwald en Lauterbrunnen in Zwitserland. Na een hele speurtocht vinden we een kleine camping, min of meer in de voortuin van een vriendelijke familie. Het sanitairgebouw is nog niet af dus we gebruiken de badkamer van de familie en worden uitgenodigd de volgende ochtend samen te ontbijten. We kletsen bij een grote kop koffie bijna twee uur over Aysén en de omgeving en de avonturen die de familie als gelukzoekers in New York beleefde alvorens na tien jaar terug te keren naar Chili. Ook in Puerto Chacabuco vinden we niet zonder slag of stoot een kampeerplek. Als we bij een guesthouse navragen stopt er na een kort praatje een jeep die ons naar het huis van de familie brengt. We kunnen de tent best in de tuin opzetten, als we iets nodig hebben: gewoon even kloppen. Meer dan water hebben we eigenlijk niet nodig en we struinen de rest van de dag door het dorpje om boodschappen te doen voor de dertig uur durende boottocht naar Chiloé en genieten van het zonnetje bij de tent en vieren ons drie maanden reisjubileum met twee biertjes van lokale microbrouwerijen.

5 thoughts on “Carretera Austral

  1. Ik zie al weer prachtige foto’s ,wat fijn dat jullie het zo naar jullie zin hebben.Aan lekker eten en een Pilsje (al is het geen brand ?)ontbreekt het jullie ook niet.Ik geniet telkens weer van jullie verhalen en kijk weer uit naar nieuwe avonturen van jullie. Dikke poen en knuffel???
    ,

  2. Wat een belevenissen.Kunnen jullie het nog allemaal verwerken???Pfffff.maarja de jeugd kan dat natuurlijk.Nog veel plezier lieve mensen.Ik bewonder jullie!!!!

  3. geweldig kunnen jullie nog alle belevenissen opnemen en wat een foto`s hopelijk zien we die andere foto`s ook nog eens jullie avondeten ziet er goed uit vooral die biertjes. Geniet nog van jullie reis wij kijken uit naar het volgende verslag. Groetjes Wiel en Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *