Santiago de Chile!

Vijfenveertig dagen in Chili en eindelijk de hoofdstad bereikt. We hebben alvast een hostel geboekt en rijden met de metro van de busterminal naar de andere kant van het stadscentrum. We benutten de avond om een eerste beeld van Santiago te vormen en wandelen richting het Plaza de Armadas. Zonder rugzak, zonder camera, zonder paspoort en creditcard. Want de verhalen over Santiago die we de afgelopen weken hoorden liegen er niet om. Maar die verhalen houden niet lang stand. Het centrum van de stad voelt ontspannen, straten zijn breed en overzichtelijk, parken relaxed en waar Pucón en de kustplaatsen vol stromen met vakantiegangers lijkt in Santiago het tegenovergestelde het geval. Van drukte is hier geen sprake.

We nemen deel aan een ‘free walking tour’ om een paar interessante plekjes van de stad te leren kennen. Met OffBeat Santiago bezoeken we een aantal grote, drukke en lekker chaotische markten, waaronder de vismarkt Mercado Central. De gids rijgt interessante en grappige weetjes aan elkaar zodat we al snel een beter idee van de stad en haar inwoners krijgen. Op het grootste kerkhof van de stad vertelt Jose Miguel over hoe de Chilenen met hun overledenen omgaan. Zo is het niet ongebruikelijk dat verjaardagen op het kerkhof worden gevierd, tijdens een bruiloft de bruid of bruidegom op het kerkhof aan overleden familieleden wordt voorgesteld en wordt heel de groep even stil bij het verhaal over een familie die elk jaar alle kinderen op het kerkhof uitnodigt om samen met hun overleden kindje de verjaardag te vieren. We besluiten na de toer terug naar de grote markthallen te lopen om een groot bord Chorrillana naar binnen te werken en nog even te genieten van alle drukte en chaos.


Van de kleurrijke wijken die we bezoeken is Barrio Yungay de leukste en levendigste. De muren zijn beschildert met de mooiste grafitikunstwerken, vaak met een diepere betekenis dan een eerste blik doet vermoeden. De open wond waarmee het regime van Augusto Pinochet en in zekere zin het regime van Salvador Allende de Chilenen achterlieten is een onderwerp waar in Santiago niet omheen valt te komen. We bezochten eerder het graf van Allende, en de exposities over het militaire schrikbewind in het Museo de la Memoria y los Derechos Humanos zijn indrukwekkend. Regelmatig lopen mensen al huilend, getroost door hun kinderen de expositieruimtes uit. De verhalen en beelden over onderdrukking, martellingen en verdwijningen gaan niet in de koude kleren zitten! Gelukkig biedt het Museo Nacional de Histora Nacional lichtere kost. En ondertussen is het weer lunchtijd, deze keer kiezen we voor een Completo en een Italiano. Hotdogs die op elke straathoek worden verkocht en een stuk groter dan de bij ons bekende variant. De Completo met zuurkool, tomaat en mayonaise en de Italiano met avocado, tomaat en mayonaise: de kleuren van de italiaanse vlag!

Nu we een aantal dagen door de stad gestruind hebben wordt het tijd voor een eerste uitzicht. Niet ver van ons hostel ligt Cerro Santa Lucia en een kleine beklimming verder de bekende Cerro San Cristobal. Met een groot beeld van de heilige maagd Maria op de top, maar vooral een mooi uitzicht over de hele stad. Voor zover de smog dat toelaat althans, want de buitenwijken van Santiago verdwijnen in de vervuilde lucht nog voordat de pieken van de Andes zichtbaar worden. We verblijven een volle week in Santiago en bezoeken nog meer musea, doen nog een walking tour, laten foto’s voor ons reisdagboek afdrukken en sturen traditiegetrouw een kaartje naar huis vanuit de hoofdstad.

Waar Santiago in de zomervakantie leeg loopt, gebeurt aan de kust in Valparaíso en Viña del Mar het omgekeerde. De twee aan elkaar grenzende steden zijn populaire vakantiebestemmingen en wij storten ons nog even in de drukte. Valparaíso staat bekend om de liften die voetgangers eenvoudig en goedkoop naar hoger gelegen wijken in de stad brengen. Geen moderne liften natuurlijk, maar antieke karretjes die perfect in de sfeer van de stad passen. De huizen in de stad zijn bont gekleurd, een alternatief voor adressen met huisnummers. De kleuren van elk huis zijn dan ook zo gekozen dat er geen verwarring kan ontstaan. Geen twee gele huizen in dezelfde straat dus. Verder zijn de smalle straatjes een waar openluchtmuseum door alle grafitikunst en muurschilderingen. Met een aantal kaartjes van de stad op zak proberen we zoveel mogelijk te bekijken en kronkelen een paar uur door kleine steegjes, trappen en straatjes van het ene naar het andere stadsdeel.

Tot slot lopen we een dagje naar Viña del Mar, een hippe badplaats met grote hotels en volgepakte stranden. Leuk voor een middag, maar we voelen er vrij weinig voor een plekje tussen de parasols te veroveren.

3 thoughts on “Santiago de Chile!

  1. Ook dit is weer een verhaal vol interessante zaken. Pas maar goed op.
    De hotdogs zien er fantastisch uit, krijg gelijk honger

  2. Dat is wat anders als Carnaval vieren. We hebben jullie wel gemist in de optocht.
    Maar dat kan altijd weer. Waar jullie nu zijn is heel bijzonder.Wij genieten mee!!!!

  3. Ziet er erg kleurrijk uit maar wat een doolhof en het lijkt niet zo erg veilig, voor zo`n broodje worst kun je ons ook wel wakker maken. Geniet er ervan en maak mooie foto`s zo dat wij ook mee kunnen genieten. Groetjes Wiel en Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *