Latino America!

“Ondanks de oorlogen en het toerisme en satellietbeelden, is de wereld nog steeds zo groot als ze altijd al was. Ontzag overweldigt me als ik bedenk hoeveel van haar ik nooit zal zien. Tegenwoordig is de wereld rond reizen een kleinigheid, want als je veel geld betaalt, vlieg je er bijna non-stop in minder dan achtenveertig uur omheen, maar om ze te leren kennen, ruiken en tussen je tenen te voelen, moet je kruipen. Er is geen andere manier. Vlieg noch varen. Je moet op de grond blijven en de insecten doorslikken terwijl je je voortbeweegt. Dan is de wereld van immense omvang. Er rest niks anders dan je lange, oneindig dunne lijn door het stof te volgen en extrapoleren. ”  ― Ted Simon, Jupiter’s Travels


Tussen een aantal geweldige duiken rond Komodo en Rinca  in Indonesië – met een geïmproviseerde verjaardag van Nadieh inclusief een bed vol mieren in 2015-  en nu is er een hoop gebeurd en veranderd. En wat er in de afgelopen jaren mee veranderde was het idee dat onze reis in 2015 een eenmalige belevenis zou zijn. Misschien een beetje naïef, een beetje gemakkelijk, of misschien zijn we gewoon niet zo’n goede planners. Na een weekend kamperen in de Ardennen of drie weken Myanmar, telkens stelden we ons zelf en elkaar dezelfde vraag: Waarom gaan we nou naar huis? Of eigenlijk: Waarom kunnen we niet gewoon blijven?

Lange discussies volgden totdat we uiteindelijk de knoop weer doorhakten: We gaan!

En met een kortere aanloop deze keer. Want eigenlijk hoeven we alleen een vlucht te boeken en wan-der-lust.nl weer tot leven te wekken. En ontslag of een sabbatical te nemen. En thuis te vertellen dat er weer een reis aankomt. En te beslissen waar we naartoe gaan. En, en, en… Oeps, toch nog wel wat voorbereidingen te treffen, en ook nu vliegt de tijd. De Arbeitstage-App van Ruben geeft nog precies 40 werkdagen en 85 dagen tot vertrek aan. Dat betekend dat de vlucht inmiddels geboekt is en razendsnel dichterbij komt. 11 Oktober vliegen we van Parijs via Campinas naar Foz do Iguaçu in het zuiden van Brazilië, bij het drielandenpunt Brazilië, Paraguay en Argentinië. Mogelijkheden genoeg om na een bezoek aan de indrukwekkende Iguazú watervallen onze lange dunne lijn door het stof voort te zetten en een nieuw continent tussen onze tenen te gaan voelen.

Tijdens het onderhoud aan wan-der-lust.nl ontdekten we twee verhalen van onze laatste etappes door Indonesië die we door het abrupte einde van de reis nooit gepost hebben en weer vergeten waren. Om alvast in de stemming te komen hebben we “Tempels, tempels, tempels: Borobodur en Prambanan” en “Solo & Gunung Bromo” online gezet. Ondertussen moeten we onze resterende vakantiedagen op maken en ons nieuwe tentje testen, dus hebben we nog twee weken Baltische staten voor de boeg maar kijken we ook uit om het volgende verhaaltje te tikken als we bepakt en bezakt op onze vlucht wachten op Parijs-Orly.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *