We duiken dieper Paraguay in

Na Ybycuí reizen we verder zuidwaarts richting San Ignacio Guasú. Een tussenstop voor een paar dagen alvorens Encarnación de laatste stad van onze reis door Paraguay wordt. We bezoeken een paar bezienswaardigheden, waaronder het centrale plein dat net als in alle andere dorpen en steden volgens dezelfde structuur is aangelegd: De kerk met vrijstaande klokkentoren, een aantal lange gebouwen met al dan niet gereconstrueerde colonnades aan de zijkanten, een zuil of fonteintje in het midden en een aantal bustes of monumenten voor oorlogshelden of andere bekende figuren. Vanuit San Ignacio Guasú bezoeken we twee kleine dorpjes waar de hoofdweg Ruta 1 niet doorheen loopt. Het aanleggen van de verbindingsweg heeft dorpen als San Ignacio Guasú doen groeien tot kleine steden, voorzien van alle gemakken. Maar dat doet natuurlijk ook een beetje afbreuk aan de charme van de plek. Santa Maria de Fe is een beetje blijven hangen in de tijd. Het uitgestrekte maar dunbevolkte dorp doet bijna verlaten aan als we er een rondje doorheen lopen. De twintig kilometer naar Santa Rosa besluiten we te voet af te leggen om later met de bus weer terug te keren naar San Ignacio Guasú. Een perfect rondje om een betere indruk te krijgen van het landelijke Paraguay.

Al bladerend door de reisgids besluiten we een extra rondje richting Laureles en Cerrito te plannen. Als we de volgende dag een bus richting Cerrito willen nemen begint het te regenen, dus: geen bus. We passen ons plan aan en vergroten het rondje door naar het uiterste zuidwesten te reizen en de bus naar Pilar te nemen. We wachten zo’n drie uur op de bus en arriveren twee uur later in Pilar. De lokale katoenindustrie heeft ertoe bijgedragen dat Pilar een aangename stad is om een paar dagen te vertoeven, een paar knusse musea te bezoeken en naar Argentinië te turen, aan de overkant van de Rio Paraguay. Zo’n vijftig kilometer zuidelijk ligt Humaitá, een belangrijke vesting ten tijde van de Oorlog van de Drievoudige Alliantie en de ruïne van wat eens de grootste kerk van Paraguay was. De weg naar Humaitá is onverhard en de buschaufeur is zo vriendelijk ons mede te delen dat de eerstvolgende bus terug naar Pilar pas over twee dagen rijdt. We vestigen onze hoop op een lift terug naar Pilar, hoewel die hoop snel afneemt als we tijdens het bijna twee uur durende ritje maar een handje vol auto’s tellen richting Pilar. Humaitá blijkt de moeite absoluut waard, want het rustige dorp met lange brede lanen, talrijke oude huizen en een tot de verbeelding sprekende ruïne laten weer een nieuw stukje Paraguay zien. Een paar uur later blijken onze zorgen om een ritje terug naar huis te vinden ongegrond. Al vrij snel stopt een oude jeep, volgestouwd met brood. Pa is met zijn twee zonen op pad, waarvan de oudste net rijles krijgt tijdens ‘ons’ ritje. De weg is – op een gele anaconda na – verlaten, dus daar maken we ons weinig zorgen over. Als blijkt dat van de oude bak alleen in de lage overbrenging en de eerste twee versnellingen functioneren en dus de topsnelheid rond de twintig kilometer per uur ligt zijn we gerustgesteld.

Encarnación is de laatste stop van onze reis door Paraguay. De Rio Paraná is bij Encarnación een paar kilometer breed en door het aangelegde zandstrand met kleine strandtentjes wanen we ons even aan zee. Vanuit Encarnación bezoeken we de bekendste attractie die Paraguay te bieden heeft: De jezuïtische ruïnes van Trinidad en Jezús. Ook nu hoeven we niet lang te wachten op een lift om de twee dorpen te bezoeken en hebben we meteen de gelegenheid ons Spaans een beetje te oefenen. Hoewel de ruïnes van Trinidad een van Paraguays grootste trekpleisters is, treffen we er niet meer dan tien bezoekers aan als we een uurtje of twee tussen de overblijfsels van de kerken, klokkentoren en huizen struinen. De ruïnes van Jezús delen we alleen met twee bewakers. Al met al perfecte plekken om een beeld te vormen van de tijd toen de reducties het middelpunt van de samenleving waren in deze regio van Zuid-Amerika.

Na drie nachten in Encarnación zit ons verblijf in Paraguay erop. We blijven nog wel een beetje nieuwsgierig naar de dunbevolkte noordelijke provincies van het land, maar de steden, dorpen en parken die we de afgelopen weken bezochten hebben er allemaal toe bijgedragen dat we met een goed gevoel terugdenken aan het besluit om “nu we toch in de buurt zijn” Paraguay te leren kennen.

3 thoughts on “We duiken dieper Paraguay in

  1. Zijn al benieuwd naar de foto`s en verslagen uit Uruguay dit was al weer een belevenis alleen wat weinig foto`s groetjes en een dikke knuffel

  2. Leuke avonturen en prachtige foto’s, wat een geweldige ervaringen alweer. Ik ga er wel vanuit dat je dat oude ” jeepje” even gerepareerd hebt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *