Hito de las tres fronteras

We komen er op het vliegveld van Campinas nog net op tijd achter dat onze rugzakken niet worden doorgechecked naar Foz do Iguacu, hoewel de bagage-tag en de kerel bij het inchecken op Orly anders deden vermoeden. Uiteindelijk ploffen we tegen half elf mét bagage neer in ons hostel net buiten het centrum van Foz. De stad dient als één van de toegangspunten voor de Iguazu watervallen, maar in de stad zelf zijn te bezienswaardigheden een beetje beperkt. Om een gevoel te krijgen voor de omgeving besluiten we naar de Braziliaanse kant van het drielandenpunt te lopen, een uurtje buiten de stad. De groen-gele zuil en het uitzicht op zijn Argentijnse en Paraguayaanse broers aan de overkant van de Rio Iguacu en de Rio Panará laten ons onze reisplannen bevestigen. We doen de komende dagen een rondje drielandenpunt: Hito de las tres fronteras.

Als we een dag later de Braziliaanse kant van de Iguacu Falls bezoeken worden we begroet door een aantal nieuwsgierige en hongerige coati’s en een toekan die even onze aandacht weten de stelen. Heel even maar, want de eerste blik op een klein stuk van de watervallen is geweldig. Een heel klein stukje, blijkt als we de route te voet vervolgen met aan onze rechterkant het onophoudelijke geraas en gedonder van ontelbare grote en kleine watervallen. Een uurtje later bereiken we de machtige Devils Throat, het meest krachtige en indrukwekkendste deel van de Iguacu watervallen. Regenjassen aan, plastic zak om de camera en samen met tientallen bezoekers even een douche halen. Een aantal dagen later bezoeken we vanuit Puerto Iguazu ook de Argentijnse kant van de falls. Verschillende wandelingen voeren door de jungle boven en onderen dicht langs vrijwel alle watervallen, maar hier komen we een heel stuk dichter bij de Devils Throat. Wel aan de bovenkant deze keer, dus we blijven een klein beetje droger. Al met al een machtig schouwspel en een onvergetelijk begin van onze reis.

Voordat we besluiten de grens met Argentinië over te steken bezoeken we het Itaipu Ecomuseum bij de Itaipudam ten noorden van Foz do Iguacu. De dam zelf bezoeken we later vanuit Paraguay. Tijd om onze spullen te pakken en de bus richting Argentinië te nemen. We stappen uit bij het Braziliaanse immigratiekantoor en halen onze stempels. Hoewel we een ticket hebben om onze weg met de bus te vervolgen, lopen we de Trancredo Neves brug over en schieten midden op de brug een paar plaatjes. Als we vervolgens ook de Argentijnse stempels in onze paspoorten hebben, lopen we verder naar Puerto Iguazu waar we twee nachten blijven voor ons bezoek aan de watervallen en de Argentijnse kant van het drielandenpunt. Two down, one more to go.

Ons oorspronkelijke plan terug naar Brazilië te reizen en de Friendship Bridge naar Paraguay over te steken wordt snel verworpen als blijkt dat we voor 70 Argentijnse Pesos met een klein veerpontje de Rio Paraná naar Paraguay over kunnen steken. Handiger, goedkoper, maar vooral leuker. Bruggen over lopen deden we immers al. Zowel aan Argentijnse als Paraguayaanse kant is het douanekantoor een kleine bouwkeet met airco. Aan het loket krijgen we aan beide kanten onze stempels en we zijn in Paraguay. Een mooi moment om ook de laatste grenssteen te bezoeken!

Ciudad del Este is even wennen. Paraguay blijkt net een beetje chaotischer en Ciudad del Este spant als levendige handelsstad – lees: illegale handel en smokkel naar Brazilië en Argentinië door aanzienlijke belastingvoordelen – de kroon. Toch voelen we er ons na een paar rondjes door de stad nog best op ons gemak. Hoewel het centrum na zonsondergang lijkt uit te sterven omdat alle winkels, kraampjes en warenhuizen tegen vijven sluiten kunnen we best over straat om ’s avonds nog een hapje te eten of op een markt wat fruit te kopen. Voordat we het drielandenpunt achter ons laten willen we de gigantische Itaipudam nog gaan bekijken. We bezochten in Brazilië al een klein museum, maar stelden het bezoek aan de dam zelf uit tot Paraguay, aangezien ze hier alleen onze paspoorten willen zien en geen Reals, Pesos of Guarani’s. De Itaipudam is de op één na grootste stuwdam ter wereld en is werkelijk gigantisch. Zelfs nadat we de overlopen van boven hebben bekeken, in de enorme ruime boven de turbines waren en aan de voet van de dam stonden, kunnen we de immense omvang van het bouwwerk nauwelijks bevatten.

Ook aan de Paraguayaanse kant van de dam wordt er in een museum aandacht besteed aan het archeologisch onderzoek rond de aanleg van de dam en het stuwmeer, en de instandhouding van de bijzondere flora en fauna inde omgeving. Ondertussen zijn we rustig richting Paraguays hoofdstad Asunción gehobbeld en halen voor het eerst deze reis de klamboe uit de rugzak: las cucarachas en la habitación!

11 thoughts on “Hito de las tres fronteras

  1. Wat een mooi begin van jullie avontuur.Ik verslind de verhalen en je krijgt een “beetje'”een idee hoe het is.Veel genot en plezier!!!Lisa

  2. we kijken uit naar jullie volgende verslag en wat een mooie foto’s kijk ook een beetje op internet waar jullie zitten dikke knuffel en groetjes tante M.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *