Nu we toch in de buurt zijn: Uruguay

We voegen weer een land aan ons lijstje toe. Nog in Buenos Aires krijgen we een Argentinië-uit en een Uruguay-in stempel in de vliegveldachtige veerbootterminal. Eenmaal aangemeerd in Colonia del Sacramento hoeven we alleen onze rugzakken op te pikken aan de bagageband. De terminal ligt vlak bij het centrum van het kleine stadje, dus binnen een half uurtje bekijken we drie hostels kiezen uiteindelijk de eerste. We krijgen een stapelbed in een slaapzaal die de rest van ons verblijf helemaal leeg blijft. Colonia del Sacramento tovert al na een korte wandeling een grote smile op onze gezichten. Het contrast met Buenos Aires is enorm. Het kleine centrum bestaat uit brede kasseien lanen met grote oldtimers op elke straathoek. Een wandeling naar het Plaza de Toros leert ons dat Uruguay het stierenvechten sinds 1912 heeft verbannen, alleen het grote vervallen amfitheater blijft over als getuige. Als de zon langzaam onder gaat aan de andere kant van de Río de la Plata verschijnt er een mooie gloed op de pastelkleurige gevels van de oude gebouwen en de grote witte vuurtoren die boven het stadje uitkijkt.

Natuurlijk slaan we de hoofdstad van het liberale Uruguay niet over. In het hostel prijkt een groot graffitikunstwerk van de excentrieke ex-president José Mujica op de muur. We besluiten een stadswandeling te maken aan de hand van een kaartje met alle interessante plekjes en gebouwen in en rond het centrum van de stad. Hoewel Montevideo de uitstraling van een hoofdstad heeft is er van de drukte en intensiteit die we in Buenos Aires beleefden weinig te merken. Een aantal musea, waaronder het historisch museum in het oude stadhuis zijn een bezoek waard om een beter inzicht te krijgen in de historie van Uruguay en haar hoofdstad. Waar vrijwel elke vergelijking met Buenos Aires mank loopt is er één belangrijke overeenkomst: ook Montevideo huisvest een voetbaltempel die we moeten bekijken: het Estadio Centenario huisvestte het eerste wereldkampioenschap voetbal in 1930 dankzij de topprestaties van Uruguay op een aantal olympische spelen. Het olympisch goud op de Spelen van 1928 in Amsterdam geven naam aan de Amsterdam-tribune in het gigantische stadion. Als we onderweg zijn naar het Tres Cruces busstation om onze reis voort te zetten richting Punta del Este valt ons op dat het dak van het stadhuis dienst doet als uitzichtpunt. Gelukkig hebben we genoeg tijd om het uitzicht over de stad mee te pikken voordat onze bus vertrekt.

Punta del Este is het Ibiza van Latino America, dé plek waar vooral de Argentijnse rich and famous hun vakantie doorbrengen om te zien en gezien te worden. De kleine stad wordt gekenmerkt door bijna ontelbare appartementsgebouwen langs de kust en hele hordes aan hotels en villa’s. Het hoogseizoen is nog niet begonnen, maar de prijzen voor een bed zijn meer dan dubbel zo hoog dan in de rest van het land. We worden ontvangen met een geweldige zonsondergang en genieten van het strand, voor het eerst aan deze kant van de blauwe Atlantische Oceaan. Nogal een verschil met het bruine water van de Río del Plata! Na een lange stormachtige strandwandeling beginnen we voorzichtig na te denken over onze plannen voor de komend weken. Als Skyscanner een aanbieding tevoorschijn tovert voor een vlucht van Buenos Aires naar Ushuaia halen we de creditcard tevoorschijn. Enkele clicks later ligt vast dat we onze reis in Tierra del Fuego – Vuurland voortzetten.

Windy walk at the beach

We hebben nog genoeg tijd over in Uruguay om een paar dagen te relaxen op een ontzettend leuke camping in Piriápolis. Een uurtje westelijk van Punta del Este en met een groot strand, maar een heel stuk rustiger. We kamperen tussen de eucalyptusbomen, zoeken verkoeling in zee of in het zwembad op de camping en zorgen elke avond voor een voorraad brandhout zodat we een stukje vlees en groentespiezen kunnen bereiden op de asado. Een stukje verderop prijkt er een groot kruis op de top van de Cerro Pan de Azúcar, de Suikerbroodberg. Een beklimming mag natuurlijk niet ontbreken. De korte klim wordt beloond met een mooi uitzicht op het kustgebied, waarna we op de terugweg het Natuurcentrum bezoeken om kennis te maken met het wild dat er in Zuid Amerika op ons pad kan komen. Een bezoek aan het kleine Castillo Piriá en twee busritten later is een rondje Uruguay voorbij. We zijn terug in Colonia del Sacramento, stempelen Uruguay uit, Argentinië in en varen terug naar BA waar na een nachtje slapen op het Aeroparque een vlucht naar Ushuaia op ons wacht.

Piriápolis

6 thoughts on “Nu we toch in de buurt zijn: Uruguay

  1. Ruben en Nadine
    Jullie gaan vast een boek uitgeven over jullie reiservaringen. Wat een mooie en totaal verschillende plekken komen jullie onderweg tegen.Wij genieten iedere keer weer van jullie verslagen.Ga zo door en blijf in goede gezondheid jullie reis vervolgen Tot het volgende verslag en geniet van “de bijzondere kerstdagen “daar en voor het nieuwe jaar nog heel veel reisgenot

  2. Wat een mooie ervaringen en prachtige foto s dat is echt genieten we wensen jullie alvast fijne feestdagen en een goeie roetsj naar 2019 en vooral veel reisplezier groetjes en dikke knuffels van oma, wiel en marjan.

  3. wat een prachtige foto s en mooie verhalen dat is echt genieten, we wensen jullie heel fijn feestdagen op deze bijzondere plek en een goeie roetsj naar 2019 en vooral veel reisplezier. groetjes en dikke knuffel van oma wiel en marjan

  4. wat een mooie foto s en prachtige verhalen we wensen jullie fijne feestdagen in dat mooie verre land en een goeie roetsj naar 2019 en vooral veel reisplezier. groetjes en dikke knuffel van oma wiel en marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *